Ptaki siewkowe
Charadrii, czyli siewkowców, który wchodzi w skład rzędu Charadrifor-mes, czyli ptaków siewkowych. Do podrzędu siewkowców zalicza się następujące rodziny: ostrygo-jady, szczudlakowate, kulony, żwirowcowate, siewkowate, bekasowate, magelanówki, dlugoszpony, złotosłonki,krabojady i ibisodzioby. Większość tych ptaków to gatunki bardzo do siebie podobne pod względem sylwetki ciała, mają one długie nogi i dzioby. Ptaki te są przystosowane do zdobywania pożywienia brodząc w płytkiej wodzie lub biegając po otwartych przestrzeniach. Większość z nich prowadzi naziemny tryb życia i gnieździ się na ziemi, potrafią one bardzo szybko biegać i zwinnie latać. Niektóre gatunki potrafią dobrze pływać. Większość siewkowców żywi się drobnymi bezkręgowcami, takimi jak mięczaki, pierścienice, larwy owadów i skorupiaki. Ponieważ różne gatunki żywią się odmiennym pokarmem i wykształciły różne sposoby żerowania, największe różnice w ich budowie można zauważyć w kształcie i długości dziobów oraz nóg. Długie dzioby mają często gatunki, które mają także długie nogi. Wiele gatunków ptaków z podrzędu siewkowców odbywa dalekie wędrówki sezonowe, gnieżdżą się one w arktycznej tundrze i zimują na wolnych od lodu plażach i terenach zalewiskowych południa. Większość gatunków gniazdujących w głębi lądu spędza zimę nad morzem. Siewki, czajki i siewnice należą do jednej z największych rodzin siewkowców, czyli do liczącej ponad 60 gatunków rodziny siewkowatych. Jej przedstawiciele występują na wszystkich kontynentach z wyjątkiem Antarktydy, większość z nich gniazduje na terenach odkrytych, niektóre na żwirowych lub piaszczystych plażach morskich, inne nad brzegami rzek, na podmokłych łąkach, torfowiskach i płaskowyżach. Niektóre gatunki zasiedlają suche i piaszczyste tereny wschodniej Afryki, inne żyją na terenach rolniczych i zjadają wyrządzające nam szkody owady. Najbardziej znanym w Europie przedstawicielem rodziny siewkowatych jest czajka, której liczne stada można napotkać na polach i łąkach w okresach wiosennych i jesiennych wędrówek. Do innej dużej, najliczniejszej w gatunki, bo licbekasowatych. Żyją one na całym świecie z wyjątkiem Antarktydy. Do rodziny tej zalicza się ptaki o małej wielkości ciała, mające 12 cm, i gatunki, których przedstawiciele osiągają do 60 cm długości. Ptaki te występują w różnorodnych typach środowisk – na polach uprawnych, preriach, torfowiskach, bagnach, na terenach zalewowych, piaszczystych wydmach i plażach. W rodzinie tej znajdują się też kuliki, mające długie, zakrzywione w dół dzioby, którymi wygrzebują z mułu bezkręgowce. Za pomocą tych dziobów równie zręcznie chwytają dżdżownice i owady na pastwiskach, gdzie też mogą się gnieździć. Sionki i bekasy mają długie, proste dzioby, których końce są bardzo wrażliwe na dotyk i mogą się rozwierać. Dzięki temu zlokalizowany dotykiem w miękkim podłożu pokarm może być z łatwością wciągnięty do paszczy, bez konieczności wyciągania dzioba z mułuzącej ich ponad 80. grupy siewkowców należą bekasy, słonki, brodźce i biegusy, tworzące rodzinę