Zwierzęta świata

Cechy fizyczne różnorodnych psów.Nie trzeba być znawcą psów by wiedzieć, że w obrębie tej jednej nazwy mieści się mnóstwo naprawdę odmiennych stworzeń, które czasem ledwie przypominają klasycznego obrazkowego psa, a jednak do psów należą. Wśród psów są gatunki naprawdę długowłose, które wymagają codziennego czesania a nawet strzyżenia, a także te z włosami krótszymi lub prawie zupełnie łyse, pokryte tylko lekkim meszkiem- pozostałościami z futra. Inną charakterystyczna cecha są psie uszy, które mogą być “stojące” lub opadające, długie lub krótkie i do tego zakończone na okrągło lub szpiczaste. Kolejna cecha w której jest wiele możliwości to wzrost, są psy rzeczywiście wysokie, nawet do metra w kłębie i malutkie, które nawet jako dorosłe osobniki nie maja więcej niż dwadzieścia pięć centymetrów wzrostu. Oczywiście umaszczenie psów obejmuje szeroką paletę barw, połączeń i wzorków na futrze. Wyróżnia się psy brązowe, szare, o odcieniach kremowych, białe, czarne, rudawe, marmurkowe i o pstrym umaszczeniu. Co do kolejnej łatwo zauważalnej cechy, jaką jest waga psa to może ona sięgać od kilkuset gram do nawet stu kilogramów, szczególnie dotyczy to psów masywnych i wysokich. O uczuciu, które łączy psa i jego właściciela.Nie wiadomo dlaczego, ale pies jest zwierzęciem z którym człowieka łączy niesamowita i przedziwna przyjaźń. Jest ona czasem tak silna, że nie raz już można było przeczytać historie jak pies umierał po śmierci swojego pana, czy pani, albo jak przemierzał tysiące kilometrów po zagubieniu się tylko po to by znowu być ze swoim właścicielem. Z drugiej strony także ludzie potrafią oszaleć na punkcie swoich psiaków. Kupują im mnóstwo zabawek, najlepsze karmy, a nawet ubranka na chłodne dni, pieszczą, pielęgnują i kochają czasem mocniej niż męża, żonę czy dzieci. Pies jest łatwym towarzyszem do kochania, bo nie kłóci się, nie krzyczy, nie pyskuje jak dzieci, nie zdradza jak niewierny mąż, nie zapomina o nas, jest zawsze z nami w smutku i w radości, a w swoich humorach co najwyżej warknie lub kłapnie zębami. Starsi ludzie choć narzekają na to że posiadanie psa to obowiązek- spacery i karmienie, ale lubią mieć przy sobie kogoś kto jest zawsze gotów do słuchania, z kim można spędzić długie samotne godziny, kto się przytuli gdy trzeba lub rozbawi, a tym kimś jest właśnie pies. Pies to nie bez powodu najlepszy przyjaciel człowieka, bo trudno takich cech szukać u kota, ptaka czy konia. Psy użytkowe i ich praca dla człowieka.Psy pod względem swojej przydatności dla człowieka nie maja sobie równych wśród innych zwierząt, spełniają bowiem szereg różnorodnych funkcji jakich inne zwierzęta nie są w stanie wypełniać. Psy użytkowe dzielą się na kilka dużych grup: myśliwskie, pasterskie, ratujące, stróżujące, zaprzęgowe, terapeutyczne oraz cały szereg psów związanych z typowo ludzkimi rozrywkami takimi jak wyścigi, pokazy psów, reprezentacja i o zgrozo konsumpcja (kraje azjatyckie). Ten ostatni aspekty użyteczności psa jest mocno kontrowersyjny zwłaszcza w naszym kręgu kulturowym, gdzie nie do pomyślenia jest by zjeść psa- najlepszego przyjaciela człowieka, ale dla Azjatów to nic nadzwyczajnego. Powracając do tych użyteczności bardziej nam bliskich psy doceniamy jako pomoc dla myśliwych w kilu aspektach: w tropieniu, płoszeniu zwierzyny, naganianiu zwierzyny- psy gończe, aportowanie, rozkopywanie nor- słynne jamniki. Dobrze znana jest też praca psów pasterskich, które zaganiają zwierzynę, są w stanie utrzymać stado owiec czy krów w ryzach lepiej niż niejeden człowiek i poprowadzą stado tam gdzie chce człowiek. W wielu zawodach wykorzystuje się psy do bardzo poważnych zadań: w wojsku, policji, służbie celnej: do wykrywania niebezpiecznych substancji, narkotyków, do tropienia zaginionych osób itp. Pies to niezgłębiona skarbnica pomocy dla człowieka.

Nauka zajmująca się psami, czyli wszystko o psie naukowo.Kynologia to naukowe podejście do spraw związanych z każdego rodzaju psami, zarówno rasowymi jak i nie rasowymi. Łączy ona w sobie wiedze innych nauk, zazębia się z nimi w tych fragmentach, które właśnie psów dotyczą. I tak sięga do psychologii gdy mówi o relacjach łączących psy z ludźmi, do biologii gdy mówi o rozmnażaniu psów, ich rozwoju fizycznym, cechach anatomicznych, do weterynarii omawiając zagadnienia zdrowia i opieki nad psem. Główny obiekt na którym skupia się ta nauka to oczywiście pies i dlatego gdy szukamy informacji o czymkolwiek z nim związanym najlepiej sięgnąć po poradniki czy strony internetowe o kynologii. Dzięki niej rozpowszechniane są coraz lepsze metody tresury, sposoby krzyżowania ras, hodowli psów na wystawy czy po prostu codziennej opieki nad każdym psim pupilem. Kynologowie są często spotykani w miejscach gdzie są hodowane psy rasowe, to z ich wiedzy korzystamy wybierając psa, który ma w przyszłości występować na wystawach i to oni zasiadają w jury na tego typu imprezach. W Polsce oprócz Polskiego Związku kynologicznego jest też kilka innych stowarzyszeń z zakresu kynologii, które wydają różne czasopisma i ciekawe pozycje książkowe. Historia psa w stanie dzikim i po udomowieniu.Pies pochodzi w prostej linii od wilka, ale psy które my znamy, czyli psy udomowione są pochodnymi psów dzikich żyjących kiedyś w stadach jak wilki, na wolności i bez tych cech, które obecnie posiadają. Tak naprawdę nie odkryto jakie to były psy, przypuszcza się, że były podobne do dzisiejszych dingo, do szakali lub kojotów. W swych dzikich czasach, gdy już wyodrębniły się z gatunku wilka stały się dla niego konkurencją w walce o pożywienie i terytorium. Ten proces miał miejsce gdzieś w Azji Wschodniej i stamtąd właśnie pochodzi pies. Psy zostały dość szybko docenione przez człowieka i już 17 tysięcy lat temu zaczęto je udomawiać. Jak oczywiście nie trudno się domyślić udomowianie psów trwało latami, przez kilka pokoleń i w różnych miejscach geograficznych i kulturowych. Najnowsze odkrycia archeologiczne dowodzą, że pierwsze udomowione psy mogły żyć już nawet 31 tysięcy lat temu na terenie dzisiejszej Europy. Pies szybko dostosowały się do tego procesu, zmalały mu genetycznie żeby, ewoluowała czaszka- większe oczy a krótszy pysk. Dzisiejszy dingo, którego my traktujemy jako psa dzikiego także jest wersja psa udomowionego, który na stałe zagościł w ludzkim życiu, wszedł do jego gospodarstw, domów, rodzin.