Zwierzęta świata

Nauka zajmująca się psami, czyli wszystko o psie naukowo.Kynologia to naukowe podejście do spraw związanych z każdego rodzaju psami, zarówno rasowymi jak i nie rasowymi. Łączy ona w sobie wiedze innych nauk, zazębia się z nimi w tych fragmentach, które właśnie psów dotyczą. I tak sięga do psychologii gdy mówi o relacjach łączących psy z ludźmi, do biologii gdy mówi o rozmnażaniu psów, ich rozwoju fizycznym, cechach anatomicznych, do weterynarii omawiając zagadnienia zdrowia i opieki nad psem. Główny obiekt na którym skupia się ta nauka to oczywiście pies i dlatego gdy szukamy informacji o czymkolwiek z nim związanym najlepiej sięgnąć po poradniki czy strony internetowe o kynologii. Dzięki niej rozpowszechniane są coraz lepsze metody tresury, sposoby krzyżowania ras, hodowli psów na wystawy czy po prostu codziennej opieki nad każdym psim pupilem. Kynologowie są często spotykani w miejscach gdzie są hodowane psy rasowe, to z ich wiedzy korzystamy wybierając psa, który ma w przyszłości występować na wystawach i to oni zasiadają w jury na tego typu imprezach. W Polsce oprócz Polskiego Związku kynologicznego jest też kilka innych stowarzyszeń z zakresu kynologii, które wydają różne czasopisma i ciekawe pozycje książkowe. Historia psa w stanie dzikim i po udomowieniu.Pies pochodzi w prostej linii od wilka, ale psy które my znamy, czyli psy udomowione są pochodnymi psów dzikich żyjących kiedyś w stadach jak wilki, na wolności i bez tych cech, które obecnie posiadają. Tak naprawdę nie odkryto jakie to były psy, przypuszcza się, że były podobne do dzisiejszych dingo, do szakali lub kojotów. W swych dzikich czasach, gdy już wyodrębniły się z gatunku wilka stały się dla niego konkurencją w walce o pożywienie i terytorium. Ten proces miał miejsce gdzieś w Azji Wschodniej i stamtąd właśnie pochodzi pies. Psy zostały dość szybko docenione przez człowieka i już 17 tysięcy lat temu zaczęto je udomawiać. Jak oczywiście nie trudno się domyślić udomowianie psów trwało latami, przez kilka pokoleń i w różnych miejscach geograficznych i kulturowych. Najnowsze odkrycia archeologiczne dowodzą, że pierwsze udomowione psy mogły żyć już nawet 31 tysięcy lat temu na terenie dzisiejszej Europy. Pies szybko dostosowały się do tego procesu, zmalały mu genetycznie żeby, ewoluowała czaszka- większe oczy a krótszy pysk. Dzisiejszy dingo, którego my traktujemy jako psa dzikiego także jest wersja psa udomowionego, który na stałe zagościł w ludzkim życiu, wszedł do jego gospodarstw, domów, rodzin.

Australian silky terrier to rasa, która należy do grupy terierów. Klasyfikuje się ją do sekcji miniaturowych terierów. Jak twierdzi wzorzec tej rasy pies ten dobrze nadaje się do łowienia szczurów. Niegdyś terier ten używany był do polowań na żmije i szczury. Dziś stanowi wspaniałą i dość typową maskotkę. Nie tylko z wyglądu, lecz również z zachowań. Za powstanie rasy Australian silky terrier odpowiedzialny jest McArthur Little, który dzięki odpowiedniemu skrzyżowaniu ras, uzyskał właśnie tą rasę (dzialo się około roku 1820). Wzorzec został ustalony w roku 1962. Rasa ta w Polsce jest dość rzadko spotykana, choć nie brakuje jej walorów. Australijski silky terier to piesek obdarzony ogromnie wesołym temperamentem. Jest to pies uczuciowy i bardzo inteligentny, niezmiernie oddany swojemu właścicielowi. Silky terier nie zrzuca sierści, co może okazać się atutem dla osób z alergią. Silky terier jest psem mało uciążliwym i mało hałaśliwym. Szczeka tylko w wyjątkowych sytuacjach. Nie jest trudny w wychowaniu. Przysparza mało problemów. Owczarek francuski Briard jest jedną z psich ras, która należy do grupy psów pasterskich i zaganiających. Klasyfikuje się ją do sekcji psów owczarskich (pasterskich). Jest stara francuska rasa psów owczarskich. Psy tej rasy cenione są za swoje umiejętności pasterskie oraz za użytkowść jako psy pracujące. Od niedawna ich walorem stało się także bycie psem do towarzystwa, w czym pomógł im ich elegancki wygląd. Owczarki francuskie mają świetny włos. Są bardzo inteligentne, ich usposobienie jest dosyć żywe. W czasie II wojny światowej owczarków francuskich używano w wojsku, były one łącznikami. Owczarki francuskie briard to psy posiadające dużo energii, ich instynkt obronny jest silnie rozwinięty. Briardy nadają się do domów, w którym znajdują się dzieci oraz inne zwierzęta. Są dobrymi stróżami domów. Szkolenie briardów nie przysparza wielu problemów i raczej nie trwa długo. Często owczarki francuskie briard używane są jako psy poszukiwawczo-gruzowiskowe. W PSP (Państwowej Straży Pożarnej) w Łodzi używa się je jako psy terenowe.

Wynik nieznanej krzyżówki Sznaucer olbrzymi to rasa, która należy do grupy psów w typie sznaucera, pinczera oraz psów molosowatych. Klasyfikuje się ją do sekcji psów w typie sznaucera i pinczera. Górnobawarski pies wiejski, którego używano do stróżowania i zaganiania, był prawdopodobnie przodkiem rasy sznaucer olbrzymi. Nigdy nie ujawniono w wyniku jakich krzyżówek powstała ta rasa. Wiadomo tylko, że hodowlę rozwinął Calaminus, jeszcze przed II wojną światową. Na temat krzyżówek dotyczących sznaucer olbrzymiego są jedynie spekulacje, głoszące, że do uzyskania rasy został użyty między innymi duży pudel. Można też uzyskać pewną wiadomość. Żeby powstał sznaucer olbrzymi trzeba było uzyskać maść odpowiedniego koloru oraz szlachetną sylwetkę. Zatem na pewno do powstania sznaucera olbrzymiego użyto czarnego doga niemieckiego. Sznaucer olbrzymi z początku był psem hodowanym jedynie na wiejskich terenach. Hodowali je chłopi, którzy wykorzystywali te psy jako stóży gospodarstw. Pilnowały one również browarskie wozy. Dlatego też w tamtych czasach nazywano je sznaucerami piwnymi. Przyjazny kolos Nowofunland to rasa psów, która pochodzi – jak można się domyślić z samej nazwy – z Nowej Funlandii. Klasyfikuje się je do II grupy. Nowofunland to pies życzliwy, łagodny oraz delikatny. Z tych właśnie cech jest znany. Cechy te wykazuje szczególnie w stosunku do dzieci. Z powołania jest on ratownikiem. Świetnie pływa. Rzadko bywa agresywny. Cechuje go pogodność i bezkonfliktowość. Potrafi się on przystosować do każdych warunków. Emanuje pozytywnym stosunkiem do ludzi i psów. Nowofunland jest psem spokojnym i z natury nieco leniwym. Jego spore rozmiary są imponujące. Widok tego pływającego kolosa bywa zachwycający. Mimo swoich dużych rozmiarów, nowofunland doskonale się nadaje na psa rodzinnego. Jest uczuciowy i pieszczotliwy. W Ameryce Północnej, szczególnie w USA i Kanadzie, używa się nowofunlanda jako psa pociągowego oraz przewodnika dla niewidomych. Nowofunland to rasa nietrudna w wychowaniu. Można go śmiało polecić wielbicielom tych czteronogich stworzeń. Nowofunland to świetna rasa psów, która potrafią dostosować się do różnych sytuacji.

Pies łowiecki Foksterier szorstkowłosy to rasa psów, która należy do grupy terierów. Klasyfikuje się do sekcji terierów wysokonożnych. Biorąc uwagę niewielkie rozmiary foksteriera jest on dość silny. Posiada mocny kościec. Jest to pies bystry i nieco ruchliwy. Ma świetnie wyważoną konstrukcję. Foksterier ma przypominać huntera (konia myśliwskiego) swoją postawą. Szkolenie foksteriera musi być odpowiednie i niestety trzeba wykazać przy tym trochę cierpliowśći. Jednak jeśli poświęcimy na to dużo czasu i serca, może on być zrównoważonym i bardzo posłusznym przyjacielem domu. Foksterier wymaga dużo ruchu. Jego temperament jest żwawy, a sam pies jest ciekawski. Foksterier to pies, który posiada niezwykły instynkt łowiecki. Może być on tropowcem, płochaczem bądź też dzikarzem. Jest psem chętnym do pracy w norach oraz pracy w wodzie. Sierść foksteriera to okrywa, wymagająca trymowania. Nie robi się tego na nogach i brodzie. W tych miejscach sierść powinna być jedynie wyrównywana. Zabieg trymowania powinno się przeprowadzać stopniowo. Foksterier szorstkowłosy jak każda ruchliwa rasa, wymaga spędzania dużo czasu na świeżym powietrzu. Wspaniały przyjaciel Labrador retriever to jedna z ras, która należy do grupy psów aportujących oraz psów wodnych. Klasyfikuje się ją do sekcji psów aportujących. Labrador to rasa, pochodząca ze wschodnich wybrzeży Kanaday. Niegdyś wykorzystywano ją przy pracy na kutrach. Ich hodowlę rozpoczął lord Malmesbury wraz z synem, w Wielkiej Brytanii około roku 1820. Szkolenie labradorów jest łatwe, gdyż psy te są niezwykle posłuszne i przyjacielskie. Psy te są wykorzystywane jako przewodnicy dla niepełnosprawnych. Posiadają umiejętność tropienie i znajdowania narkotyków, więc używa się je również jako psy policyjne. Labrador bardzo przywiązuje się do właścicieli. Jest dość aktywny. Cechuje go także siła i wytrzymałość. Z usposobienia jest nieco żywiołowy. Labrador to wesoły pies, który lubi bawić się z innymi psami. Jest n użyteczny bardzo wszechstronnie. Wykorzystywane jako wcześniej wspomniani przewodnicy. Wykorzystuje je się również jako psy ratownicze. Jednak labrador to przede wszystkim doskonały pies rodzinny. Często nie uznawany przez FCIOwczarek niemiecki to rasa psów, która należy do grupy psów pasterskich oraz zaganiających. Klasyfikuje się ją do sekcji psów pasterskich. Owczarki niemieckie są psami o dość wysokim stopniu posłuszeństwa. Są zdolne i szybko się uczą. Cechują się odwagą, są lojalne. Ich plusem jest to, że przywiązują się do rodziny, więc mogą być świetnymi psami domowymi i stanowić dobrego towarzysza życia. Owczarki niemieckie to stworzenia cechujące się niezwykłą bystrością oraz inteligencją. Czarne podpalane, czarne z rudym i brązowym to najczęstszy typ umaszczenia jaki można spotkać u owczarka niemieckiego. Spotkać można również umaszczenia: jasnoszare, żelaziste, czerwonobrązowe, wilczaste. W rasie tej dopuszcza się także całkowicie czarne umaszczenie. Owczarek zmienia okrywę pierwotną na wtórną, dlatego też z ustaleniem umaszczenia u szczeniaka owczarka niemieckiego trzeba nieco zaczekać. Istnieją też owczarki niemieckie długowłose. Jednak są one wykluczane z hodowli FCI. Z hodowli wyklucza się także osobniki albinotyczne (całe białe) raz kremowe. FCI nie uznaje także hodowli owczarków niemieckich szorstkowłosy.